رشته هوشبری شاخه ای از علو م پزشکی است که دانشجویان آن با اصول و روش ها و تجهیزات و وسایل بیهوشی آشنا می شوند.دانش آموختگان به منظور کمک به متخصص بیهوشی در امور بیهوش ساختن ،به هوش آوردن ،مراقبت از بیمار در ریکاوری و در سرویس کنترل درد حاد ایفای نقش می کنند.

دانش آموختگان این رشته بر عدالت اجتماعی تاکید داشته  و بدون در نظر گرفتن سن و جنس و رنگ و نژاد و ... به وظایف خود عمل می کنند.

چند مورد از اهداف کلی این رشته عبارتند از:

1.       تربیت افرادی برای کمک به متخصص بیهوشی در امور بیهوش ساختن و ...

2.       تربیت افراد برای مراقبت از بیمار در PACU یا ریکاوری .

3.       تربیت افرادی که نکات بالینی اتاق عمل و بیهوشی را آموخته و به کار گیرند.

مراقبت های بیهوشی به سه دسته کلی قبل از عمل ،در حین عمل ،بعد از عمل تقسیم می شود.

نقش مراقبتی بیهوشی قبل از عمل شامل مواردی چون ،آگاهی از پرونده وضعیت بیمار ، آماده کردن تجهیزات بیهوشی ، برقراری راه وریدی مناسب و ثبت علایم حیاتی آن است .

نقش مراقبتی بیهوشی حین عمل شامل مواردی چون ، پایش مداوم سیستم های بدن ،کنترل جذب و دفع مایعات و مراقبت های پس از بیهوشی شامل انتقال بیمار به PACU و ثبت گزارشات بیهوشی حین عمل و ... می باشد .

رشته هوشبری ،تاریخچه ای جذاب و خواندنی دارد به طوری که در یونان قدیم هم از عصاره خشخاش برای کاهش درد جراحی  استفاده می شد ولی منشأ بیهوشی امروزی از قرن 18 آغاز شد .اولین داروی کشف شده بیهوشی توسط متخصص کنجکاو به نام پریستلی کشف شد . او با قرار دادن محلول برنجی با اسید نیتریک ،گاز نیتریک اسید را به رقت آورد و آن را نیترولی خواند .او سپس این گاز را به مخلوطی ازفلزات  آهن وجیوه اضافه کرد و به این ترتیب اولین گاز بیهوش کننده به نام اکسید نیترو کشف شد.

در ابتدای  قرن 19 نیز جراحی بدون درد مطرح شد که دانشمندی به نام هیکمن نشان داد استنشاق CO2 باعث کاهش درد در حیوانات می شود.

اما کالتون یک شیمی دان دوره گردی بود که در دسامبر سال 1844نمایشی در محل اجتماعات هارتفورد برگزار کرد که در آنجا مردی جوان به نام ساموئل کولی دچار آسیب به پا شدکه این تحت گاز اکسید نیترو بود و هنگامی که یک دندان پزشک از او در مورد درد حین استنشاق این گاز سوأل پرسید ،آن مرد جواب داد که دردی احساس نکرده است

سپس آن دندان پزشک به نام ولز او را برای دندان پزشکی به مطب خود خواند ولی چندی بعد برای نشان دادن اثرات بی دردی جراحی در بیمارستان ماساچوست ناموفق بود .

اما شخص دیگری به نام مورتون دو سال بعد یعنی در سال 1846 جهت خروج توده گردنی از یک بیمار از گازی به نام دی اتیل اتر استفاده کرد و به دلیل تناقضات گاز قبلی (اکسید نیترو) در بیهوشی این گاز بسیار مور دتوجه قرار گرفت .اما بعد ها فهمیدندکه این گاز اثرات بسیار سوئی مانند اشتعال زایی دارد و بعد از این دارو ،دارو های دیگری مانند کلروفورم ،کوکائین ،پروکائین و ... کشف شد،ولی این نکته را باید بدانیم که تا به حال هیچ داروی بیهوشی کامل و بی خطری کشف نشده است .علم بیهوشی یا به صورت بیهوشی عمومی و یا به صورت بی حسی هایی وجود دارد که خود بیهوشی عمومی دارای شاخه هایی مانند استنشاقی ،وریدی و مخلوطی از دو روش می شود و باید باتوجه به نوع بیمار و نوع عمل جراحی و نوع عارضه ای که بیمار دارد ،یکی از روش ها ی بیهوشی را برای بیمار انجام داد .